یاری که بعد از توهین و اهانت به امام راحل (ره)، سلاح سکوت را اختیار کرد. ما ایرانی ها یک ضرب المثل داریم که می گوید: سکوت نشانه رضاست

یک هفته قبل از 24 فروردین قلب طرفداران مهندس میر حسین موسوی به سختی می تپید.درطول این یک هفته تمام تدابیر لازم برای برگزاری یک مراسم ساختگی اندیشیده شده بود.

یکشنبه، یک روز مانده تا روز موعود به تمام هفته نامه های محلی، خبرگزاری ها و سرپرست روزنامه های ملی جهت شرکت در کنفرانس مطبوعاتی که فردای همان روز ساعت 9 الی 11 در سالن همایشات فرهنگیان برگزار می شد و پرسیدن سئوالات خود از مهندس موسوی، دعوت نامه ارسال شده بود.

بالاخره تمام انتظارها به پایان رسید و خورشید روز موعود طلوع کرد. تمامی خبرنگاران در سالن منتظر شرف یابی مهندس بودند.( این انتظار تا نزدیکای ساعت 10 به طول انجامید).

هواداران مهندس موسوی مرتب در تکاپو بودند تا اینکه چهره مهندس از در سالن نمایان شد. همزمان با ورود موسوی صدای صل الله محمد و آل محمد یار امام خوش آمد در فضای سالن طنین انداز شد که با همراهی تعداد معدودی از حضار همگام شد.( یاری که بعد از توهین و اهانت به امام راحل (ره)، سلاح سکوت را اختیار کرد.( ما ایرانی ها یک ضرب المثل داریم که می گوید:« سکوت نشانه رضاست.»)

بعد از تلاوت روح بخش چند آیه از قرآن و قرائت بیانیه ای از طرف خبرنگاران که معلوم نبود با هماهنگی چه کسانی نوشته شده بود و خیر مقدم به جناب مهندس، مجری کنفرانس همه را با گفتن اینکه وقت مراسم از 2 ساعت به 40 الی 45 دقیقه به دلیل فشرده بودن برنامه ها تقلیل یافته و خبرنگاران خبرگزاری ها حق پرسیدن سئوال را ندارند همه را بهت زده کرد. دیگران هم برای پرسیدن سئوال فقط یک دقیقه وقت داشتند. همه عوامل دست در دست هم گذاشتند تا عجیب ترین کنفرانس مطبوعاتی در استان ایلام برای اولین بار در دنیا برگزار شود. نمی دانم چرا ما همیشه در انجام کارهای غیر معقول همیشه رتبه نخست را کسب می کنیم.

نوبت به پرسیدن سئوالات رسید، در بین خبرنگاران فقط 7 الی 8  نفر، موفق به پرسیدن سئوال خود شدند و البته با جوابهای همیشه مبهم مهندس موسوی روبرو شدند؛ بنده اصلاح طلب پایبند به اصول هستم، برخی از مواضع خود را بعداً اعلام می کنم و !!!!!!!!( چرا )

 بعد از برگزاری کنفراس مطبوعاتی به سلیقه هواداران موسوی، نوبت به سخنرانی و اعلام مواضع مهندس در دانشگاه ایلام رسید. اعضای یکی از تشکل های دانشجویی دانشگاه با جوی که در بین دانشجویان درست کرده بودند توانستند تعداد زیادی دانشجوی غیر سیاسی و یا بی اطلاع از مسایل سیاسی را فقط به خاطر شلوغ کردن در سالن آمفی تئاتر دانشگاه ایلام جمع کنند. تا اگر مخالف یا منتقدی سئوال خود را مطرح کند با سر و صدای دنشجویان، در نطفه عقیم بماند و شاید این یکی از اهداف آنها بود.

دانشجویی 3 دقیقه فرصت داده می شود تا سئوال خود را بپرسند. و این شاید یکی از مهمترین تدابیر اندیشیده شده برای ساکت کردن فعالان سیاسی دانشجو بود. در این بین به تعدادی اندک سئوال کتبی آن هم به صورت نه کاملاً روشن پاسخ داده شد و به سئوالات شفاهی نمایندگان تشکل های دانشجویی هم به صورت سلیقه ای پاسخ داده شد در این جا هم مانند کنفرانس مطبوعاتی  هم دانشجویان با انبوهی علامت سئوال جلسه را ترک گفتند.

همه ی هم و غم هواداران موسوی برگزاری هر چه بهتر دیدار مردمی بود که آن هم برخلاف میل آنها بدون هیچ استقبالی از طرف مردم برگزار شد. علامت تعجب اینجا بود که چرا با اطلاع رسانی که از طریق پیامک و زیر نویس شبکه استانی انجام شده بود تا این حد استقبال مردمی ضعیف بود.

خورشید روز دوشنبه 24 فروردین شروع به غروبیدن گرفت و مهندس میر حسین موسوی ایلام را با انبوهی از علامت سئوال به مقصد خوزستان و بعد تهران ترک کردند.  

طاهارحمتي